← Ezop'tan Dokuz Masal868 kelime · ~4 dk
Kamu malı · Ezop · Masal

Ezop'tan Dokuz Masal

Tilki ile Üzümler, Tavşan ile Kaplumbağa, Aslan ile Fare gibi en bilinen dokuz Ezop masalı.

01Ezop'tan Dokuz Masal

Ezop, eski Yunan'da yaşadığı söylenen ünlü masalcıdır. Masallarında hayvanlar insan gibi konuşur; her masalın sonunda küçük bir ders vardır. Aşağıda dokuz masalı okuyacaksın.

**Tilki ile Üzümler**

Aç bir Tilki, bir asmadan sarkan olgun, siyah üzüm salkımlarını gördü. Onlara ulaşmak için bütün hilelerini denedi, ama boşuna yoruldu; çünkü yetişemiyordu. Sonunda hayal kırıklığını avutarak arkasını döndü ve dedi ki: "Bu üzümler ekşi, sandığım gibi olgun değil."

**Tavşan ile Kaplumbağa**

Bir gün Tavşan, Kaplumbağa'nın kısa bacaklarıyla ve yavaş yürüyüşüyle alay etti. Kaplumbağa gülerek dedi ki: "Sen rüzgâr kadar hızlı olsan da seni bir yarışta yenerim." Tavşan bunu tamamen imkânsız sayarak teklifi kabul etti; Tilki'nin parkuru seçmesi ve bitiş çizgisini koymasında anlaştılar. Yarış günü birlikte başladılar. Kaplumbağa bir an bile durmadan, yavaş ama sabit bir adımla parkurun sonuna kadar doğru yürüdü. Tavşan ise doğal hızına güvendiği için yarışa pek aldırmadı; yol kenarına uzanıp derin bir uykuya daldı. Sonunda uyanıp olabildiğince hızlı koştuğunda, Kaplumbağa'nın bitiş çizgisine çoktan ulaştığını ve yorgunluğunu çıkarmak için rahatça kestirdiğini gördü.

**Karga ile Testi**

Susuzluktan ölmek üzere olan bir Karga, bir testi gördü ve su bulmayı umarak büyük bir sevinçle ona uçtu. Testiye ulaşınca, içinde o kadar az su olduğunu ve ona hiçbir şekilde erişemeyeceğini üzüntüyle anladı. Suya ulaşmak için aklına gelen her şeyi denedi, ama bütün çabaları boşa gitti. Sonunda taşıyabildiği kadar çok taş toplayıp bunları gagasıyla tek tek testinin içine bıraktı; su yükselip erişebileceği yere gelince hayatını kurtardı.

İhtiyaç, icadın anasıdır.

**Karıncalar ile Çekirge**

Karıncalar güzel bir kış gününü yazın topladıkları tahılı kurutmakla geçiriyordu. Açlıktan ölmek üzere olan bir Çekirge oradan geçti ve biraz yiyecek verilmesi için içtenlikle yalvardı. Karıncalar ona sordu: "Yaz boyunca neden yiyecek biriktirmedin?" O cevap verdi: "Vaktim yoktu. Günlerimi şarkı söyleyerek geçirdim." Bunun üzerine alayla dediler ki: "Madem bütün yaz şarkı söyleyecek kadar akılsızdın, kışın da aç karnına dans ederek yatağa girersin."

**Çoban Çocuk ile Kurt**

Bir köyün yakınında koyun sürüsüne bakan bir Çoban Çocuk, üç dört kez "Kurt! Kurt!" diye bağırarak köylüleri yanına çağırdı; komşuları yardıma gelince de onların zahmetiyle alay etti. Ama Kurt sonunda gerçekten geldi. Şimdi gerçekten korkmuş olan Çoban Çocuk büyük bir dehşetle bağırdı:

"Allah aşkına, gelin yardım edin; kurt koyunları öldürüyor!" Ama kimse onun feryatlarına aldırmadı, yardıma da gelmedi. Korkacak bir şeyi olmayan Kurt işini rahatça yaptı, bütün sürüyü paraladı ya da yok etti.

Yalancıya, doğru söylediği zaman bile inanılmaz.

**Aslan ile Fare**

Bir Aslan, yüzünün üstünden geçen bir Fare yüzünden uykusundan uyandı. Öfkeyle kalkıp onu yakaladı ve tam öldürecekken Fare acınacak bir sesle yalvardı: "Hayatımı bağışlarsan, iyiliğine karşılık vermek için hiç şüphesiz bir yol bulurum." Aslan güldü ve onu bıraktı. Kısa bir süre sonra Aslan, onu sıkı iplerle yere bağlayan avcılar tarafından yakalandı. Fare, kükremesini tanıyıp yanına geldi, dişleriyle ipi kemirdi ve onu özgür bırakarak şöyle dedi: "Sen benim sana yardım edebileceğim düşüncesini alay konusu yapmıştın, iyiliğine karşılık alabileceğini hiç beklemiyordun; ama şimdi biliyorsun ki bir Fare bile bir Aslan'a iyilik yapabilir."

**Şehir Faresi ile Köy Faresi**

Bir Köy Faresi, yakın dostu olan bir Şehir Faresi'ni ziyarete ve kır yiyeceklerinden tatmaya davet etti. Çıplak tarlada buğday saplarını ve çitten sökülmüş kökleri yerlerken Şehir Faresi arkadaşına dedi ki: "Sen burada karıncaların hayatını yaşıyorsun; benim evimde ise bolluk boynuzu var. Her türlü lüksle çevriliyim ve benimle gelirsen, ki çok isterim, lezzetli yiyeceklerimden bolca nasibini alırsın." Köy Faresi kolayca ikna oldu ve arkadaşıyla şehre döndü. Varınca Şehir Faresi önüne ekmek, arpa, bakla, kuru incir, bal, kuru üzüm koydu ve en sonunda bir sepetten nefis bir peynir parçası çıkardı. Köy Faresi böyle güzel bir sofranın görüntüsünden çok memnun kalıp memnuniyetini sıcak sözlerle belirtti ve kendi zor kaderine yandı. Tam yemeye başlayacaklardı ki biri kapıyı açtı ve ikisi de var güçleriyle cıvıldayarak, ikisinin ancak sıkışarak sığabileceği çok dar bir deliğe kaçtılar. Yemeğe yeniden zar zor başlamışlardı ki bir başkası dolaptan bir şey almak için içeri girdi; bunun üzerine iki Fare, öncekinden de çok korkarak kaçıp saklandı. Sonunda neredeyse açlıktan ölen Köy Faresi arkadaşına şöyle seslendi: "Bana ne kadar lezzetli bir ziyafet hazırlamış olsan da, onu tek başına yemeni sana bırakmak zorundayım. Çok fazla tehlikeyle çevrili olduğu için hoşuma gitmiyor. Ben çıplak tarlamı ve çitin köklerini tercih ederim; çünkü orada yalnızca güvenle ve korkusuzca yaşayabilirim."

**Kurt ile Kuzu**

Sürüden ayrılmış bir Kuzu'ya rastlayan bir Kurt, ona zorla el sürmemeye ve onu yemeye hakkı olduğunu Kuzu'nun kendisine bile kabul ettirecek bir bahane bulmaya karar verdi. Ona şöyle seslendi: "Hey sen, geçen yıl bana ağır hakaret ettin." "Gerçekten mi," diye meledi Kuzu üzgün bir sesle, "ben o zaman doğmamıştım bile." Bunun üzerine Kurt dedi ki: "Benim meramda otluyorsun." "Hayır, efendim," diye cevap verdi Kuzu, "ben daha ot tatmadım." Kurt yine dedi ki: "Benim kuyumdan su içiyorsun." "Hayır," diye haykırdı Kuzu, "ben daha hiç su içmedim, çünkü şimdiye kadar annemin sütü bana hem yiyecek hem içecek oldu." Bunun üzerine Kurt onu yakalayıp yedi ve dedi ki: "Peki! Bütün suçlamalarımı çürütsen de akşam yemeksiz kalmayacağım."

Zorba, zulmüne her zaman bir bahane bulur.

**Köpek ile Gölge**

Ağzında bir parça et taşıyan bir Köpek, bir derenin üstündeki köprüden geçerken suda kendi gölgesini gördü ve onu, ağzındakinin iki katı büyüklüğünde bir et parçası taşıyan başka bir köpek sandı. Bu yüzden kendi parçasını bıraktı ve daha büyük parçasını ondan almak için öteki köpeğe şiddetle saldırdı. Böylece ikisini de kaybetti: suda tutmaya çalıştığını, çünkü gölgeydi; kendi parçasını da dere sürükleyip götürdüğü için.

— Metin sonu —868 kelime · Tam metin
Anlama kontrolü

Üç soru, tek metin.

Cevapları seç, sonra kontrol et. Sorular bu metin için özgün yazıldı.

1. Çoban Çocuk ile Kurt masalının dersi nedir?
2. Aslan ile Fare masalı neyi gösterir?
3. Köy Faresi şehirden neden ayrılıp köye dönüyor?
4. Köpek ile Gölge masalında köpek ne kaybediyor?

Kitaplık · Metin kamu malıdır; kaynak ve lisans bilgisi okuyucunun altında yer alır.