← Rumpelstiltskin720 kelime · ~4 dk
Kamu malı · Grimm Kardeşler · Masal

Rumpelstiltskin

Samanı altına çeviren tuhaf bir küçük adamla yaptığı anlaşma yüzünden çocuğunu kaybetmek üzere olan bir kraliçenin, adamın gizli adını bulma çabası.

01Rumpelstiltskin

Bir zamanlar yoksul bir değirmenci vardı, ama güzel bir kızı vardı. Bir gün Kral'la konuşmak zorunda kaldı ve kendini önemli göstermek için ona, "Samanı altına çevirebilen bir kızım var," dedi. Kral değirmenciye, "Bu hoşuma giden bir hüner; kızın söylediğin kadar becerikliyse, yarın onu sarayıma getir, ne yapabileceğine bakacağım," dedi.

Kız getirilince Kral onu tamamen samanla dolu bir odaya götürdü, ona bir çıkrık ve bir makara verdi ve dedi ki: "Şimdi çalışmaya başla; yarın sabah erkenden bu samanı gece boyunca altına çevirmemişsen ölürsün." Sonra odayı kendisi kilitleyip kızı içeride yalnız bıraktı. Zavallı değirmencinin kızı orada oturup ne yapacağını bilemedi; samanın nasıl altına çevrileceğine dair hiçbir fikri yoktu ve gittikçe daha çok perişan olup sonunda ağlamaya başladı.

Ama birden kapı açıldı ve içeri küçük bir adam girdi; "İyi akşamlar, Değirmenci Hanım; neden böyle ağlıyorsun?" dedi. "Ah!" diye cevap verdi kız, "bu samanı altına çevirmem gerekiyor ama bunu nasıl yapacağımı bilmiyorum." "Ben senin için yaparsam bana ne verirsin?" dedi küçük adam. "Kolyemi," dedi kız. Küçük adam kolyeyi aldı, çıkrığın önüne oturdu ve "vızz, vızz, vızz" üç tur döndü, makara doldu; sonra bir tane daha taktı, yine vızz, vızz, vızz üç kez döndü, ikincisi de doldu. Böylece sabaha kadar sürdü; bütün saman eğrildi, bütün makaralar altınla doldu. Gün doğarken Kral oradaydı; altını görünce şaşırdı ve sevindi, ama gözü daha da doymaz oldu. Değirmencinin kızını çok daha büyük, yine samanla dolu başka bir odaya götürttü ve hayatına değer veriyorsa onu da bir gecede eğirmesini emretti. Kız kendine nasıl yardım edeceğini bilemeyip ağlarken kapı yine açıldı, küçük adam göründü ve dedi ki: "Samanı senin için altına çevirirsem bana ne verirsin?" "Parmağımdaki yüzüğü," diye cevap verdi kız. Küçük adam yüzüğü aldı, yine çıkrığı çevirmeye başladı ve sabaha kadar bütün samanı parıldayan altına çevirdi.

Kral bu manzara karşısında ölçüsüzce sevindi, ama yine de yeterince altını yoktu; değirmencinin kızını daha da büyük, samanla dolu bir odaya götürttü ve dedi ki: "Bunu da bu gece eğirmelisin; başarırsan karım olacaksın." "Değirmenci kızı olsa da," diye düşündü, "bütün dünyada bundan zengin bir eş bulamazdım."

Kız yalnız kalınca küçük adam üçüncü kez geldi ve dedi ki: "Bu sefer de samanı senin için eğirirsem bana ne verirsin?" "Verecek hiçbir şeyim kalmadı," diye cevap verdi kız. "O zaman kraliçe olursan ilk çocuğunu bana vereceğine söz ver." "Kim bilir bu hiç olacak mı?" diye düşündü değirmencinin kızı; ve başka türlü kurtulmanın yolunu bilmediğinden küçük adama istediği sözü verdi, o da bunun karşılığında bir kez daha samanı altına çevirdi.

Kral sabah gelip her şeyi istediği gibi bulunca onunla evlendi ve güzel değirmenci kızı kraliçe oldu.

Bir yıl sonra güzel bir çocuğu oldu ve küçük adamı hiç düşünmedi. Ama birden küçük adam odasına geldi ve dedi ki: "Şimdi bana vaat ettiğini ver." Kraliçe dehşete kapıldı ve çocuğu bırakması için küçük adama krallığın bütün zenginliklerini önerdi. Ama küçük adam, "Hayır, canlı bir şey bana dünyadaki bütün hazinelerden daha değerlidir," dedi. Bunun üzerine Kraliçe öyle ağlayıp feryat etti ki küçük adam ona acıdı. "Sana üç gün süre vereceğim," dedi; "o zamana kadar adımı bulursan çocuğunu alıkoyabilirsin."

Kraliçe bütün geceyi duyduğu bütün isimleri düşünerek geçirdi ve ülkenin dört bir yanında başka isimler olup olmadığını öğrenmek için bir haberci gönderdi. Ertesi gün küçük adam gelince Kaspar, Melchior, Balthasar diye başladı ve bildiği bütün isimleri art arda söyledi; ama küçük adam her birine, "Bu benim adım değil," dedi. İkinci gün civardaki insanların isimlerini öğrenmek için araştırma yaptırdı ve en alışılmadık, en tuhaf olanları küçük adama sıraladı. "Belki adın Kısaaşık, ya da Koyunbacak, ya da Dantelbacak'tır?" Ama o hep, "Bu benim adım değil," diye cevap verdi.

Üçüncü gün haberci geri geldi ve dedi ki: "Tek bir yeni isim bulamadım, ama ormanın ucundaki yüksek bir dağa gelince, tilkiyle tavşanın birbirine iyi geceler dediği yerde küçük bir ev gördüm; evin önünde ateş yanıyordu ve ateşin çevresinde çok gülünç küçük bir adam sıçrayıp duruyordu. Tek ayağıyla zıplıyor ve bağırıyordu:

'Bugün pişirir, yarın demlerim, Ertesi gün kraliçenin çocuğunu alırım. Ha! Ne mutluyum ki bilen yok, Adımın Rumpelstiltskin olduğunu!'"

Kraliçe bu adı duyunca ne kadar sevindiğini tahmin edersiniz! Küçük adam az sonra gelip "Şimdi, Kraliçe Hanım, benim adım ne?" diye sorunca önce, "Adın Conrad mı?" dedi. "Hayır." "Adın Harry mi?" "Hayır."

"Belki adın Rumpelstiltskin'dir?"

"Bunu sana şeytan söyledi! Şeytan söyledi!" diye bağırdı küçük adam ve öfkesinden sağ ayağını yere öyle derin sapladı ki bacağı bütünüyle içeri girdi; sonra kızgınlıkla sol bacağını iki eliyle öyle çekti ki kendini ikiye yırttı.

— Metin sonu —720 kelime · Tam metin
Anlama kontrolü

Üç soru, tek metin.

Cevapları seç, sonra kontrol et. Sorular bu metin için özgün yazıldı.

1. Küçük adam ilk iki gece saman eğirmek için ne alıyor?
2. Küçük adam Kraliçe'ye adını bulması için kaç gün süre veriyor?
3. Küçük adamın adı söylenince ne oluyor?
4. Kral neden değirmencinin kızıyla evlenmeye karar veriyor?

Kitaplık · Metin kamu malıdır; kaynak ve lisans bilgisi okuyucunun altında yer alır.